Ko³obrzeg




Artyku³ ten zosta³ zg³oszony jako kandydat do medalu . We¼ udzia³ w dyskusji na ten temat.

Wspó³rzêdne: 54°10" N 015°34" E Geografia

Ko³obrzeg
Herb
Herb Ko³obrzegu
Województwo zachodniopomorskie
Powiat ko³obrzeski
Gmina
 - rodzaj
Ko³obrzeg
miejska
Prawa miejskie 1255
Prezydent Henryk Bieñkowski
Powierzchnia 25,67 km
Po³o¿enie 54° 10" N
15° 34" E
Liczba mieszkañców   ( 2005 )
 - liczba ludno¶ci
 - gêsto¶æ

44 000
1750,4 os./km
Strefa numeracyjna
(do 2005 )
94
Kod pocztowy 78-100 do 78-106
Tablice rejestracyjne ZKL
TERC10
( TERYT )
4324408011
Miasta partnerskie RFN Berlin Pankow
RFN Barth
RFN Bad Oldesloe
Finlandia Pori
Belgia Koekelberg
Dania Nex
Dania Nyborg
Szwecja Simrishamn
Holandia Delfzijl
Po³o¿enie na mapie Polski
Po³o¿enie na mapie Polski
Urz±d miejski 3
ul. Ratuszowa 13
78-100 Ko³obrzeg
tel. 094 352 3750; faks 094 352 3769
Galeria zdjêæ w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Ko³obrzeg ( niem. Kolberg ) to miasto i gmina w województwie zachodniopomorskim , w powiecie ko³obrzeskim po³o¿one na Równinie Bia³ogardzkiej u uj¶cia rzeki Parsêty do Ba³tyku , przy drodze krajowej nr 11 . Znajduje siê tu port handlowy, pasa¿erski i rybacki, k±pielisko morskie oraz uzdrowisko liczne sanatoria i domy wypoczynkowe. W mie¶cie i okolicach wystêpuj± ¼ród³a wody mineralnej , solanki oraz pok³ady borowiny . W Ko³obrzegu leczy siê g³ównie choroby górnych dróg oddechowych i kr±¿enia , choroby stawów, jak równie¿ zaburzenia przemiany materii ( cukrzyca ). Od 1972 jest jedn± ze stolic diecezji koszaliñsko-ko³obrzeskiej ko¶cio³a katolickiego .

Ko³obrzeg jest tak¿e prê¿nym o¶rodkiem kulturalnym od 1967 roku odbywa³ siê tu Festiwal Piosenki ¯o³nierskiej , funkcjonuje dynamiczna Galeria Sztuki Wspó³czesnej, odbywaj± siê Miêdzynarodowe Spotkania z Folklorem Interfolk ; w okresie letnim liczne koncerty popularnych piosenkarzy, muzyków, kabarecistów. W centrum miasta znajduje siê hala widowiskowo-sportowa "Milenium" wraz z hotelem i kryt± p³ywalni± (jedn± z najnowocze¶niejszych w Polsce).

Spis tre¶ci

Struktura powierzchni

Wed³ug danych z roku 2002 6 , Ko³obrzeg ma obszar 25,67 km, w tym:

Miasto stanowi 3,54% powierzchni powiatu.

Wed³ug danych z roku 2002 6 , ¶redni dochód na mieszkañca wynosi³ 1582,43 z³. Stopa bezrobocia w 2004 roku wynosi³a 9,3%.

Ludno¶æ

Historia

Nazwa Ko³obrzeg zosta³a po raz pierwszy w dokumentach zapisana przez kronikarza niemieckiego, Thietmara z Merseburga , kiedy to cesarz Otto III wraz z Boles³awem Chrobrym ustalili arcybiskupstwo w Gnie¼nie (w roku 1000) i podleg³± mu diecezjê w Ko³obrzegu. Arcybiskupowi Radzimowi , bratu ¶w. Wojciecha podlegaæ mia³ Reinbern , biskup ko¶cio³a Soli Ko³obrzeskiej (Salsae Cholbergiensis aecclesiae episcopus), krakowski Poppon i wroc³awski Jan . Poza jego jurysdykcj± pozosta³ tylko poznañski Unger .

Latarnia morska przed 1909 r.
Powiêksz
Latarnia morska przed 1909 r.

Lech Leciejewicz, archeolog, prowadz±cy prace na po³udniowym brzegu Ba³tyku w wielu miejscach polskiego wybrze¿a wyra¿a opiniê, ¿e Thietmar u¿ywaj±c okre¶lenia Salsa Cholbergiensis, przekaza³ nam pierwotn± nazwê tej miejscowo¶ci, która brzmia³aby "Solec" lub "Sól ko³o brzegu". Pó¼niej nazwa ta, podobnie jak w przypadku Magnum Sal ko³o Krakowa, dzisiejszej Wieliczki , uleg³a skróceniu.

Jedno z najstarszych miast na Pomorzu Zachodnim , istnia³o na pewno ju¿ w VIII wieku , funkcjonowa³ tu gród obronny s³ynny na ca³e Pomorze (pierwotna lokalizacja na terenie dzisiejszej wsi Budzistowo ). W 1000 roku król Boles³aw Wielki za³o¿y³ tu biskupstwo , które jednak¿e rych³o podupad³o. W XIII wieku Ko³obrzeg dosta³ siê pod kuratelê biskupów kamieñskich, ponadto po ¶mierci Boles³awa Krzywoustego ( 1138 ) przeszed³ pod zwierzchnictwo cesarza niemieckiego (pó¼niej króla Danii ). W 1255 roku miasto otrzyma³o prawa miejskie , by³o centrum warzelnictwa (do czego odniesienie znajduje siê w herbie miasta), handlu oraz rybo³ówstwa. Od XIV wieku cz³onek ba³tyckiej Hanzy , 1653 miasto przejêli brandenburczycy , którzy natychmiast zamienili je w twierdzê . Od tego czasu zaczê³o podupadaæ. W 1761 w czasie wojny siedmioletniej miasto zdobyli Rosjanie.

Latarnia zbudowana w 1909 r. Wysadzona przez wycofuj±ce siê wojska niemieckie w marcu 1945. Kartka z roku 1913.
Powiêksz
Latarnia zbudowana w 1909 r. Wysadzona przez wycofuj±ce siê wojska niemieckie w marcu 1945.
Kartka z roku 1913.

W 1807 Twierdza Ko³obrzeska ( Festung Kolberg ) zosta³a oblê¿ona przez wojska Napoleona . Polskie oddzia³y na Ko³obrzeg prowadzi³ p³k Su³kowski. Komendantem Twierdzy by³ hrabia pruski, major August Neidhard von Gneisenau , pó¼niejszy feldmarsza³ek, bohater bitwy pod Waterloo w 1815 roku. Miasto broni³o siê a¿ do podpisania traktatu pokojowego w Tyl¿y , który zakoñczy³ wojnê. Wydarzenie to uros³o w Prusach do rangi legendy, o bohaterstwie obroñców, nazi¶ci nakrêcili w 1943 roku film "Kolberg" w re¿. Veita Harlana.

Decyzj± króla Prus twierdza zosta³a zlikwidowana w 1872 roku, rozpoczê³a siê rozbiórka fortyfikacji i stopniowo zacz±³ siê zmieniaæ charakter miasta.

W 1830  r. powsta³ pierwszy zak³ad k±pieli solankowych. W 1859  r. Ko³obrzeg uzyska³ po³±czenie kolejowe ze Szczecinem i Gdañskiem . Szybki rozwój uzdrowiska nast±pi³ po roku 1872 , gdy Ko³obrzeg utraci³ status twierdzy. W roku 1899 zosta³ otwarty - wzniesiony staraniem ówczesnego burmistrza Joachima Kummerta i rady miasta - wspania³y dom zdrojowy (Strandschloss).

W czasie I wojny ¶wiatowej Ko³obrzeg wraz ze swoimi sanatoriami i domami wypoczynkowymi przekszta³ci³ siê w wielki szpital wojskowy.

Latarnia morska z ok 1946 r. Zdjêcie z 2004 r.
Powiêksz
Latarnia morska z ok 1946 r.
Zdjêcie z 2004 r.

W 1933 roku wysok± liczbê g³osów otrzyma³a tu NSDAP Adolfa Hitlera , który zosta³ honorowym obywatelem miasta i jest nim do dzi¶. Nazi¶ci zamienili ponownie Ko³obrzeg w twierdzê ( Festung Kolberg ), bêd±c± czê¶ci± systemu Wa³u Pomorskiego . Podczas dzia³añ wojennych w 1945 Ko³obrzeg zosta³ doszczêtnie zniszczony, 95% zabudowy obrócono w ruinê. Zniszczeñ dope³ni³y dzia³ania Armii Czerwonej . Po 14 dniowych walkach, 18 marca 1945 Ko³obrzeg zdoby³y przez I Armiê Wojska Polskiego oraz wojska radzieckie (wojska I Frontu Bia³oruskiego pod dowództwem marsza³ka ZSRR Gieorgija ¯ukowa ). Punktem zwrotnym by³o ¶ci±gniêcie ze zdobytego wcze¶niej Koszalina baterii katiusz (zwanych te¿ "organami Stalina"), po 60 seriach wystrzelonych w kolegiatê (60 razy 16 pocisków = 960 rakiet) zosta³a ona zniszczona, a oddzia³y polskie mog³y wej¶æ do ¶ródmie¶cia. Ostatnim punktem oporu Niemców by³ Fort Uj¶cie, na którym obecnie stoi wie¿a latarni morskiej. Ostatnim komendantem Twierdzy Ko³obrzeskiej by³ genera³ major Afrika Korps Fritz Fullriede . W marcu 1945 roku po raz ostatni u¿yty zosta³ relikt nowo¿ytnej Twierdzy Ko³obrzeg - galeria strzelecka (Batardeau), potê¿na tama, która zamykaj±c bieg rzeki Parsêty spowodowa³a zalanie okolicznych terenów pó³metrow± warstw± wody, co znacznie utrudni³o podej¶cie wojsk pod miasto (300-letnie Batardeau zosta³o wysadzone w 1987 roku przez wojsko polskie w czasie oczyszczania koryta Parsêty z lodu; planowana odbudowa nigdy nie dosz³a do skutku, a zabytkowy materia³ uleg³ rozproszeniu).

Jeszcze w tym samym miesi±cu odby³y siê tu drugie w historii miasta za¶lubiny Polski z morzem .

Po wojnie Ko³obrzeg przy³±czono do województwa szczeciñskiego , w roku 1950 zosta³ w³±czony do nowo powsta³ego województwa koszaliñskiego . Od roku 1999 siedziba powiatu w granicach województwa zachodniopomorskiego . Dnia 30 wrze¶nia 2006 Ko³obrzeg otrzyma³ honorow± flagê Rady Europy.

Zabytki

Miejsca atrakcyjne

Pomniki przyrody

Pomniki, tablice pami±tkowe

Muzea

Istnieje od 1963 r. Zbiory militarne umieszczono w obiektach przy ul. Gierczak, w s±siedztwie zabytkowej kamienicy z XV w. Przy wej¶ciu znajduj± siê lufy armatnie z XVIII w. Ze ¶redniowiecza eksponowane s± kolekcje broni drzewcowej , obuchowej , siecznej , kolnej , miotaj±cej i palnej . Z wieku XVII wystawione s± eksponaty zwi±zane z walkami na morzu, kotwice , sprawny technicznie kompas okrêtowy, broñ pochodzenia polskiego , zachodnioeuropejskiego, szwedzkiego i wschodniego. Z XVIII i XIX w. pochodz± zabytki z powstañ narodowych. W muzeum znajduj± siê m.in. uzbrojenie, oporz±dzenie i mundury ¿o³nierzy polskich z I wojny ¶wiatowej i II wojny ¶wiatowej . Samochody, samoloty, broñ pancerna i artyleria eksponowane s± w sali techniki wojskowej i na wystawie plenerowej.

Mie¶ci siê na ul. Armii Krajowej w zabytkowym Pa³acu Brunszwickich. Wystawa "Dzieje Ko³obrzegu" usytuowana jest w podziemiach budynku, przedstawia historiê Ko³obrzegu od ¶redniowiecza do po³owy XX w. oraz kolekcjê miar i wag - cenne i rzadko spotykane narzêdzia pomiarowe, a tak¿e specjalistyczne miary warsztatowe: zegarmistrzowskie , szewskie i drukarskie .

Parki, skwery

Znani ko³obrze¿anie

Sport

Edukacja

Linki zewnêtrzne

Galeria Ko³obrzegu

miasta i gminy powiatu ko³obrzeskiego

miasto : Ko³obrzeg | gmina miejska : Ko³obrzeg | gminy wiejskie : gmina Dygowo |
gmina Go¶cino | gmina Ko³obrzeg | gmina Rymañ | gmina Siemy¶l | gmina Ustronie Morskie |



Bibliografia

  1. Lech Leciejewicz; GDZIE ZOSTA£Y UMIESZCZONE PIERWSZE SIEDZIBY BISKUPIE NA POMORZU , ZESZYTY KULICKIE NR2
  2. Leciejewicz L.; Pocz±tki miast nadmorskich na Pomorzu Zachodnim , Warszawa- Kraków, 1962
  3. Lech Leciejewicz; Z BADAÑ NAD POCZ¡TKAMI OSAD MIEJSKICH NAD BA£TYKIEM WE WCZESNYM ¦REDNIOWIECZU [w:] Archeologia Polski , t. VIII, z.2, Wroc³aw 1963
  4. Thietmar  ; KRONIKA BISKUPA MERSEBURSKIEGO THIETMARA , wyd. M.Z. Jedlicki, Poznañ 1953
  5. Widajewicz Józef; KILKA UWAG O GENEZIE I PRZYNALE¯NO¦CI ETNICZNEJ KULTURY POMORSKIEJ , Zapiski Koszaliñskie z. 3. Koszalin- S³upsk 1959, s. 2- 9.
  6. Wikarjak Jan- przet³umaczy³, wstêp i komentarz opracowa³ Gerard Labuda; Pomorze zachodnie w ¿ywotach Ottona , PWN, Warszawa, 1979
¬ród³o: " http://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82obrzeg "

Ostatnia Zmiana : 2006-11-07 12:33:25.137896